opgebouwd uit vlakken van 25 bij 25 centimeter en vier kolommen per laag. De vlakken worden naar mate de hoogte vordert steeds dunner en het gat in het vlak wordt steeds groter, dit beeld samen het verminderende materiaal gebruik uit. Ook wordt aan de randen van de vlakken verjonging toegepast, waardoor de horizontaliteit wordt versterkt.
De vlakken worden gedragen door een constructie van vier kolommen. De constructie speelt in de werken van Duiker altijd een belangrijke rol, ook bij dit ontwerp staat de constructie centraal.
Evenals de vlakken worden ook de kolommen bij hogere lagen steeds smaller. Door de kolommen een kleur te geven die steeds lichter wordt lijkt de constructie uiteindelijk weg te vallen. De blauwe kleur refereert naar het ‘Duikers blauw’ die vaak toegepast werd bij kozijnen en daardoor licht, lucht en ruimte creëerde. De vier kolommen zijn niet in de hoeken geplaatst maar in het midden, door de kolommen niet in de hoeken te plaatsen ontstaat er een open ruimte. De toenemende afstand tussen de vlakken duidt ook op een toenemende openheid op iedere laag, waardoor het licht, lucht en openheid naar voren komt.
Door het afnemende materiaal worden de verbindingen tussen de constructie en de vlakken
steeds fragieler. De toren wordt naar de uiteinden toe steeds slanker en doorzichtiger tot dat deze uiteindelijk moet verdwijnen in zijn omgeving.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten